M19 knokt voor punten op VHV-tornooi in St-Truiden

Na de wedstijd van DHCM1 gisteren, die de lat wel heel hoog gelegd hebben voor onze jonge M19 was er toch wat zenuwachtigheid voor de aanvang van het VHV-seizoen. We vertrokken om 9.30u in Meeuwen richting St-Truiden om daar de strijd aan te gaan tegen onze gekende rivaal St-Truiden en Brabo Denderbelle. Om 11.30u mochten we de spits afbijten tegen St-Truiden. Het was ons meteen duidelijk dat we te maken hadden met een M19-diesel. Het werd dus eerst warm draaien.
Even leek het of we ons zelfvertrouwen kwijt waren en niet meer wisten wat handballen was. Maar zoals ik al zei: “een diesel”… We haalden onze achterstand in op St-Truiden die zenuwachtig en gefrustreerd werden. Eline trok de score omhoog, en Hanne trok de Truienaars in panne. We kwamen voor maar gaven het uit handen. Onze verdediging zat dicht, dat was duidelijk maar de afwerking en beweging in aanval ontbrak. St- Truiden was gewaarschuwd. Eindstand 6-5 voor de Truienaars.

Na St-Truiden was het de beurt aan Denderbelle. Wat er toen gebeurde was RAAR, heel raar. Wat we ook deden, hoe we ook speelden, we waren het kwijt. Een wedstrijd om snel te vergeten en onze dames wisten het. Het marcheerde niet. Voor onze coaches was dit iets nieuw. Waar was die drive? Inzet? Inzicht? Een droge eindstand van 3-3 was hier het bewijs van. Tijd om in de kleedkamers de dames terug met de voeten op de grond te zetten en de innerlijke mens te versterken. We zijn beter dan dit.

De volgende 20 minuten was het terug St-Truiden dat tegenover ons stond. Het was een totaal ander DHCM19 dat we te zien kregen. Febe en Fleur schoten in actie en we waren terug aan het handballen als één team. Florence ging verdedigen, en ze kregen er schrik van. Dit is aanpakken. Kara plukte de balletjes uit doel en lanceerde de tegenaanvallen. Jennifer en Michelle timmerden de hoeken dicht, die echt niets meer deden. Katrien kon scoren vanop pivot. Anneleen loste haar af en trok de Truiense verdediging open. Eindresultaat: 6-7 voor DHCM19. YES erover!

Als laatste kregen we opnieuw Denderbelle aan de overzijde. Snel samenspel en goede afwerking werd beloond. Het draaide weer, de meiden waren tevreden en de tegenaanvallen lukten ook. De balletjes vlogen Denderbelle letterlijk langs de oren. Coach Frank G en T kijken tevreden terug op de laatste 2 wedstrijden.

DHCM1 drukt meteen haar stempel met een groots machtsvertoon

De doorwinterde handballiefhebber kan weer opgelucht ademhalen, want na een veel te lange zomerstop is het nieuwe seizoen eindelijk aangebroken. DHCM1  mocht als eerste een balletje gooien in de mythische “Lady’s Hummel Arena”. Na het desastreuze seizoen van vorig jaar dat bekroond werd met een degradatie en de spectaculaire voorbereiding onder de nieuwe leiding van de Frank T&G, was het geen verrassing dat de Arena bij de start van het nieuwe seizoen afgeladen vol zat.
Seizoenskaarten gingen als zoete broodjes over de toonbank en ook truitjes met klinkende namen als “de vlotte Lotte”, “Seuph de gl…..” en de “dekselse Deckers” deden de kassa flink rinkelen. Diegenen die te lang wachtten met de verlenging van hun abonnement kwamen dit weekend bedrogen uit: aan de inkom floreerde de zwarte markt en toegangsticketjes werden voor ware woekerprijzen doorverkocht.
Over naar de match dan, een wedstrijd die een maat voor niets zou worden en enkel bevestigde wat de bookmakers al heel de transferperiode voorspelden: niemand gaat deze sterrenploeg een strobreed in de weg leggen om de titel te pakken.
Meeuwen startte furieus en nam Flemalle meteen bij de keel. Een secuur keepende Kara en een geoliede machine in de aanval gaf Flemalle al snel het nakijken, en dat met een experimentele opstelling waarmee de coach verraste.
De heldinnen van Meeuwen, zoals “Hanne de Tank”, “Diesel Dana” en “Turbo Cleo” werden dan ook al snel gewisseld en hun immense voetstappen werden zo goed als mogelijk opgevuld door de rest van het team. Het publiek kon deze opvallende selectie duidelijk smaken.
De gebruikelijke tegenaanvallen werden door de speedy Seuph secuur afgerond en niet veel later pikte de jonge aanwinst, Hanne Junior, haar eerste goaltje mee. Vanaf nu was het aan de jonge veulens om de kastanjes uit het vuur te halen, een gedurfde maar geslaagde gok van coach Frank. Ook de  time-out van de tegenstander, die voor een kentering zou moeten zorgen om het aanvallend gevaar in de kiem te smoren, bracht geen soelaas. Onze lady’s scoorden van overal en er werd naar hartelust door gewisseld zonder aan kwaliteit in te boeten.
Na 30 minuten stond het dan ook 14-5.
De tweede helft veranderde het spelbeeld niet. DHCM bleef heer (lees dame) en meester en scoorde vanuit alle posities. Het kon zich zelfs een aantal foutjes permitteren dankzij de prachtige parades van de doelvrouw Kara.
De tegenstander kon de frustraties maar moeilijk verkroppen. De gemoederen liepen heet op zodat er meermaals een duwtje in de rug werd uitgevoerd. Hierdoor ging de spionkop als vanouds als een razende tekeer, evenals bij een scheidsrechterlijke dwaling jegens onze heldinnen. Toch hadden de scheidsrechters de wedstrijd prima onder controle, dit mag ook gezegd.

Deze wedstrijd zal dus de geschiedenisboeken in gaan als een der beste comebacks die het dameshandbal rijk is. Ondanks het grote verschil van 30 tegen 13 werd het talrijk opgekomen publiek meermaals verwend met mooi verzorgd balverlies, klunzige passen en heerlijk nonchalante shots.

Speelden en scoorden: Kara, Kathleen, Mirthe (3), Lize (2), Cleo (3), Sofie (2), Hanne (3), Dana (4), Seuph (6), Lotte (1), Fleur, Eline (1), Hanne junior (3) en Jana (2)

Verslag: mystic???

M14 speelt gelijk tegen St-Truiden

Zondag vertrokken onze M14 richting St-Truiden voor de 2de competitiewedstrijd. Het verkleinde veld vroeg de nodige aanpassingen en Meeuwen startte de wedstrijd met een aantal opeenvolgende technische fouten. St-Truiden opende de score, Maes B. bracht haar team op voorsprong: 2-0. Meeuwen bood antwoord via Maesen E. en Vanmol M.Na 10 minuten stond het scorebord op 3-3. Scheelen L. kon Meeuwen voor de eerste keer op voorsprong brengen maar St-Truiden bleef aanklampen en Maes B. bracht de stand terug gelijk. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd en gingen gelijk op. Voor St-Truiden kon Maes B. nog 3x scoren. Maesen E. en Vanmol M. hielden de kloof klein. We gingen rusten met een tussenstand van 7-6.
 
Het was Meeuwen die het heft in eigen handen nam bij de start van de tweede helft. Vanmol M. bracht Meeuwen terug op gelijke stand en Verheyen M. zorgde voor de 7-8. Maar beide teams gaven elkaar geen duimbreed toe. Bij St-Truiden werd er afwisselend gescoord door Martens M. en Maes B. Meeuwen hield stand via Maesen E.
Onze verdediging vroeg veel energie en dit werd duidelijk in de aanval. Veel overhaaste shots en slechte afwerkingen zorgde ervoor dat St-Truiden via Maes B. kon uitlopen tot 12-9.
Maar opgeven staat niet in het woordenboek van onze meiden. In onze verdediging werd er terug goed aangepakt en we hielden het hoofd koel in de aanval waardoor Maesen E., Slenders N., en Segers F. opeenvolgend konden scoren: 13-12.
Onze verdediging werd terug gebracht naar een 6-0, toch kon Maes B. nog 1x doorbreken: 14-12. Vanaf dan was het aan Meeuwen om te laten zien dat we niet met lege handen naar huis wilden. Maesen E. hield onze netten de laatste 5 minuten schoon en Vanmol M. plaatste de 14-13 op het scorebord. De spanning was te snijden. Als resultaat van een snelle tegenaanval kon Vangeloven C. de eindstand vastleggen op 14-14. Het was een verdienstelijke wedstrijd van beide ploegen.